THE CHILDREN'S LITERATURE DEVELOPMENT FUND



მაყვალა მრევლიშვილი


ფიფქები
თოვლის ნამცეცა ფიფქებ
ყინვის ალერსით ვალმასობთ,
ციდან იმიტომ ვიფრქვევით,
ზამთარი გაგილამაზოთ.

ხელიხელგადახვეულებს
მიწისკენ მოგვიხარია,
ჩქარი ფერხულით ვეშვებით

გნატრობდით დიდი ხანია.
თეთრად დავფარავთ მიდამოს
ჩვენი ქათქათა კაბებით,
შორიდან ნამგზავრები ვართ,
შრიალით ჩავინაბებით.

მოარბენინეთ, ბალღებო,
ციგა და თხილამურები,
იჟრიამულეთ, გაგვართეთ
თქვენი ფაქიზი სტუმრები.

თორემ თუ ნისლი განაზდა,
ზამთარი, მბრწყინავთვალება,
აიკრავს გუდა-ნაბადს და
წლის სავალს გაგვეპარება.

ჩვენ კი თბილ სხივებს შევრჩებით
სათუთი, სიფრიფანები,
მზის გულზე სადმე შევშრებით
ან ცვარად ჩავექანებით.

ჯერ კი ხელგადახვეულებს
სიმღერით მოგვიხარია,
ჩქარი ფერხულით ვეშვებით,
გნატრობდით დიდი ხანია.

ციგაობა
გაჰკრა ბაბუა ზამთარმა,
ზეცა გაფხრიწა ნეკითა,
დაეშვა თოვლის ფანტელი,
ერთმანეთს გამოეკიდა.

მეცნო მრავალი შრიალა,
მსუბუქი ფრთების ფარფატი.
დაიგო თეთრი ფთილების
მოუთელავი ნაბადი.

აბა, გიყვარდეს სრიალი!
სამ-სამი ერთად ვეშვებით.
მაღლიდან გუნდებს გვაყრიან
ნაძვები სავსე პეშვებით.

რტოდან ჩიტუნას აფრენით
თოვლის ბზე ჩამოგვეყარა,
ამ აღმა-დაღმა სრიალში
ჩემი მგონია ქვეყანა!